Ik ben een beetje dom (1)

Of, om iets milder voor mezelf te zijn: ik heb een les geleerd. Een vrij dure les.
Een tijdje terug kocht ik dit mooie boek. Een Amerikaans boek over echte American pies. Tijdens het lezen van het boek viel me op dat de recepten vrijwel allemaal uitgingen van een pie-vorm van 22 cm oftewel 9 inch (eigenlijk is het dan 22,86 cm). Dat vond ik wel een beetje zorgelijk. Ik heb bakvormen in allerlei soorten en maten, maar een bakvorm van 22 cm behoorde helaas nog niet tot de collectie. Wel had ik een prachtige pie-bakvorm van 26 cm van Emile Henry, maar om nou elk recept om te gaan rekenen… dat leek me wat veel werk. Dus ging ik online op zoek naar een vergelijkbare vorm, maar dan 4 cm kleiner.

Al gauw (b)leek dat 9 inch-bakvormen van Emile Henry in Nederland niet te koop zijn. In Amerika word je praktisch doodgegooid met bakvormen in deze maat, maar in Nederland? Nergens. 26 cm is hier blijkbaar de maat. Op diverse Amerikaanse websites vond ik foto’s van prachtige aardewerken vormen van Emile Henry. Ik herkende ze uit Amerikaanse bakprogramma’s en ook Rudolph van Veen gebruikt met regelmaat zulke mooie vormen. Om te kwijlen, zo mooi.

Omdat de verzend- en douanekosten van Amerika naar hier niet bepaald laag zijn, parkeerde ik de bakvorm op een verlanglijstje en zette ik mijn bakplannen met A Year Of Pies tijdelijk in de ijskast.
Mijn man kreeg echter lucht van mijn wens om een dergelijke bakvorm aan te schaffen en was zo lief deze als verrassing te bestellen online, voor Valentijnsdag. Eerst had hij pech, want de Australische verkoper (blijkbaar zijn de bakvormen down under wel weer gangbaar) gaf aan dat de bakvorm niet meer leverbaar was. Helaas, op Valentijnsdag was de bakvorm er dus nog niet. Geen probleem, kan gebeuren met online shoppen, en mijn man keek verder. Op Amazon.com vond hij de vorm alsnog, en vandaag werd hij bezorgd.
Ik was superblij! Een prachtige kersenrode bakvorm, speciaal voor mij geïmporteerd, een cadeautje waarvan mijn man zeker wist dat ik het geweldig zou vinden. Maar eenmaal uitgepakt bleek de vorm wel erg veel weg te hebben van de vorm van 26 cm die ik al had…

Ik pakte hem er voor de zekerheid bij en constateerde vervolgens tot mijn grote schaamte… dat ze precies even groot zijn. Hoe kan dat nou? Verkeerd geleverd? Niet goed opgelet bij bestellen?
Nee, een onsterfelijk domme actie van mij. Omdat mijn oudere vorm verkocht werd als 26 centimeter nam ik dat aan voor waar, en heb ik geen liniaaltje er naast gehouden om te kijken of dat wel klopte. Wat blijkt? Europeanen nemen de buitenkant van de vorm als maat, Amerikanen de binnenkant van de vorm. Dan klopt het wel. De uitlopende vorm is aan de bovenkant inderdaad 26 cm, en de binnenkant is op de bodem 22 cm, oftewel 9 inch. Dus nu heb ik 2 dezelfde vormen… Het staat notabene op de onderkant: “26 cm / 9 inch”. Terwijl 9 inch toch echt 22,86 cm is.

Ik ben een beetje dom (2)

Ik voel(de) me zó’n kluns. Doet mijn man zoveel moeite om mij het perfecte Valentijnsdagcadeau te geven (in de kleur van de liefde nog wel), heb ik al eenzelfde exemplaar in de kast staan. Mijn man heeft er heel hard om gelachen en vertelde me dat hij juist vanwege dit soort kansloze acties vreselijk veel van me houdt. Ik bof maar met zo’n lieve echtgenoot. Een willekeurige andere man had vermoedelijk de bakvorm aan stukken gesmeten na zoveel moeite en verzendkosten. Maar hij niet, de schat.

Rest mij weinig anders dan flink te gaan bakken. Ik wacht nog even tot de Vastentijd voorbij is en ga dan eens kijken of ik mijn Project Appeltaart weer kan oppikken, American Style. En ik kan er op zich ook wel de humor van inzien, en het feit dat het uiteindelijk heel praktisch kan blijken met feestjes. In vormen als deze bak je meestal taarten die niet uit de vorm gehaald worden, maar er in blijven staan tot ze gegeten worden. Of je bakt een taart af en doet hem dan met vorm en al in de vriezer. Dan is het eigenlijk wel handig om er meerdere te hebben.
Ik hoop dat de vormen jaren mee gaan en dat als we oud en grijs zijn lachend kunnen terugkijken op de situatie en dankbaar zijn voor de vele heerlijke taarten die de vormen hebben opgeleverd. Ook hoop ik dat ik met deze post anderen kan behoeden voor eenzelfde fout. De 26 cm die Bol zo mooi aangeeft wordt in Amerika gewoon als 22 cm / 9 inch gezien, dus gebruik deze vorm gerust voor Amerikaanse recepten waar 9 inch zo’n beetje standaard is.

Had ik overigens al gezegd dat de Australiër inmiddels mijn man een mailtje heeft gestuurd met de melding dat de vorm toch wel op voorraad is en bakvorm nummer 3 onderweg is naar Nederland…?

Bron eerste foto: http://www.emilehenryusa.com

Print Friendly

6 Comments on Ik ben een beetje dom

  1. Mirne
    March 12, 2014 at 11:42 am (2 years ago)

    hahaha, geniaal dit. Dit zou mij ook zo overkomen.

    Reply
    • Margriet
      March 12, 2014 at 1:20 pm (2 years ago)

      Ah, gelukkig, ik was al bang dat ik de enige ben die zulke uitglijers maakt. 🙂

      Reply
  2. Arieta
    March 12, 2014 at 1:41 pm (2 years ago)

    Laat ik nu precies die mooie bakvorm ook hebben, ik heb me ook al heel vaak afgevraagd hoe het nu zat met die 9 inch die in Nederland niet te krijgen is…Dankzij jouw blog is dat probleem nu opgelost.
    Bedankt!

    Reply
    • Margriet
      March 12, 2014 at 1:44 pm (2 years ago)

      Daar ben ik blij om, Arieta! Dat verzacht de pijn weer, ik ben blij dat je probleem door mijn fout is opgelost. 🙂 Bak ze!

      Reply
  3. Hester
    March 12, 2014 at 4:24 pm (2 years ago)

    Haha oooh wat een heerlijke actie! Kan het wel helemaal begrijpen hoor, ik zou die fout ook zo maken. Nu heb je in elk geval twee bakvormen met een verhaal 🙂

    Reply
    • Margriet
      March 12, 2014 at 4:26 pm (2 years ago)

      Nou, uhh, 3. Ik kreeg net een pakketje uit Australië… 🙂

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment *